Tamaris – bardzo być może

Tak tu sobie przy Wielkiej Sobocie przeczytałam, że we Włoszech 10 – latka wjechała na wrotkach – rozumiem, że niechcący – w pana. Pan się przewrócił, złamał rękę i… poszedł do sądu. Sąd się wzruszył i rodzice dziewczynki będą musieli zapłacić ponad 8 tysięcy euro.

Małż skwitował: „Takie jest życie, tak teraz pracują prawnicy”.

Ale jakoś mnie to nie leczy ze zdziwienia – skoro dziecko złapało pana odruchowo, bo czuło, że się zaraz przewróci, to skąd taka bezwzględność? Skąd taka kwota, która jest wielka dla przeciętnej osoby? Kiedyś jechałam autobusem, szarpnęło, ludzie polecieli do przodu, jakiś pan uderzył w moje plecy tak, że aż straciłam na chwilę oddech. Ani do głowy by mi nie przyszło mieć do niego pretensje! Dobrze, że pan Włoch nie zażądał jeszcze, żeby dziewczynce też złamać rękę.

Mielibyśmy się z pyszna, gdyby Pan Bóg się tak z nami rozliczał….

Siłą rzeczy, oglądam teraz częściej kanały dziecięce niż jakiekolwiek inne. Miko ma kilka ulubionych, na szczęście tych „łagodnych”. Ostatnio najbardziej lubi MiniMini, trochę mniej JimJam i Disney Chanell. Baby First poszło już w odstawkę.

Niestety, niektóre z tych stacji zadziwiają brakiem szacunku do młodego Klienta. Bajki nie pojawiają się w wyznaczonych porach, nie zgadzają się z programem podawanym przez naszego operatora telewizji kablowej. W jednym z kanałów normą jest szumne zapowiadanie nowych serii, które później okazują się mieć bardzo niewiele odcinków, puszczanych w cyklu zamkniętym, na dodatek losowo! Nawet seriale mające „uczciwą” liczbę bajek nie stosują zwyczaju emitowania serii od początku do końca, a potem najwyżej znów od nowa. Przez to można trafić na ten sam odcinek w odstępie kilku dni. Michał zniechęcony zrezygnował już przez to z oglądania kilku filmów. No, ale co to stację obchodzi? To tylko małe dziecko :]