Jest pani poniżej średnie...

powiedział Pan Instruktor w miniony czwartek. Były to moje pierwsze próby jeżdżenia po mieście, a w ogóle - 5 i 6 godzina w aucie (a na zegarze 13 - 15). To co powiedział, było odpowiedzią na moje pytanie, czy należę do najtrudniejszych kursantów. Stwierdził, że do najtrudniejszych to może nie, ale na pewno jestem poniżej średniej. A oto, co (w skrócie) robię źle:
- za wolno odpuszczam sprzęgło po zmianie biegu,
- próbuję redukować na skróty,
- nie wrzucam biegów odruchowo,
- brzydko skręcam,
- nie trzymam się toru jazdy,
- boję się prędkości, a w szczególności
- za wolno wchodzę w zakręty,
- źle przekładam ręce na kierownicy przy mocniejszym skręcaniu,
- zbyt rzadko patrzę w lusterko wsteczne,
- nie hamuję dostatecznie długo (że tak po swojemu wytłumaczę: nie widać u mnie procesualnego charakteru hamowania),
- nie widzę psa w krzakach.

Równocześnie Pan Instruktor nie pochwalił mnie za gładki i szybki zakręt, ani za dojechanie do poprzedzającego auta na skrzyżowaniu na samym sprzęgle - łagodnie i z wyczuciem.
I jakoś przed kolejną jazdą nie czuję już radosnej ekscytacji - jedynie obawę...