To już niedługo

Ano, powiedziałabym, że wręcz bardzo blisko. Dzidzia się rozpycha niemożebnie, wszędzie jej tam we mnie pełno. Popołudniami bolą mnie już i plecy i żebra. Na szczęście kupiliśmy poduchę do karmienia, w postaci wielkiego rogala, wypełnionego plastikowymi kuleczkami. Doskonale nadaje się też do odpoczywania, należycie podpierając kręgosłup i delikatnie masując.

We wtorek doktor przybliży nam ostatecznie datę porodu - no i spakujemy torbę! Pora na nas, pora!

A ja wciąż trwam w zadziwieniu, jak to się niesamowicie dzieje, że z dwóch odrobinek powstaje Nowe Życie, że pojawia się pełny, niezależny, autonomiczny Człowiek, że jest zdrowy i zechce przyjść do naszego domu